Soms verandert je blik op de wereld pas wanneer je ontdekt dat de werkelijkheid anders in elkaar zit dan je altijd dacht. Voor Monika Bankert gebeurde dat toen ze, na jaren in het internationale bedrijfsleven, aan de slag ging bij een instelling voor jeugd-ggz. Ze werd kritischer op de overheid, op maatschappelijke keuzes en op de manier waarop macht wordt uitgeoefend. Ook ging ze scherper kijken naar de positie van vrouwen.
Op haar 50ste besloot ze een sabbatical te nemen om een boek te schrijven. Dat werd Voor onze dochters: een onderzoek naar macht, gender, onze evolutie en de patronen die bepalen hoe we met elkaar samenleven.
Gelijkwaardigheid begint dichterbij dan je denkt
Voor Monika is feminisme veel meer dan gelijke rechten op papier. Het gaat ook over economische zelfstandigheid, zeggenschap over je eigen lichaam, de vrijheid om grenzen te stellen en de ruimte om je eigen keuzes te maken. Want wie financieel afhankelijk is, niet wordt gehoord of voortdurend rekening houdt met de verwachtingen van anderen, ervaart niet vanzelfsprekend echte vrijheid.
Maar Monika kijkt nadrukkelijk verder dan de positie van vrouwen alleen. Ook jongens en mannen hebben volgens haar iets te winnen bij een samenleving waarin gelijkwaardigheid centraal staat. Minder druk om stoer te zijn, minder verwachtingen rond het traditionele kostwinnerschap en meer ruimte voor zorgzaamheid, verbinding en vaderschap.
‘Het leven is ook geen wedstrijd’, stelt ze. In plaats van te denken dat de vooruitgang van de een ten koste gaat van de ander, pleit ze voor een wereld waarin we elkaar versterken.
Een nieuw perspectief op mannelijkheid
Met haar volgende boek, ‘Voor onze zonen’, wil Bankert ruimte maken voor een bredere kijk op mannelijkheid. Zorgzaamheid verdient daarin een volwaardige plaats, vindt ze. Niet als zwakte, maar als menselijke kwaliteit die we meer mogen waarderen en zichtbaar maken.
En er is meer. Terwijl ze aan haar boeken werkt, schrijft ze ook aan een bijzonder manifest waarin ze onderzoekt of en hoe we de overgang kunnen maken naar een menselijkere wereld. Een wereld waarin vrijheid, veiligheid, gelijkwaardigheid en zorg voor de natuur zwaarder wegen dan ego, status en macht over anderen.
Haar visie is uitgesproken. Haar vragen zijn groot. Maar de eerste stappen zijn volgens haar verrassend concreet: beter naar elkaar luisteren, feedback durven vragen, discriminatie herkennen en elkaar behandelen zoals we zelf behandeld willen worden.
In het volledige interview met VEMPWR vertelt Monika Bankert over de inzichten die haar leven veranderden, de lessen die haar kinderen haar leerden en haar droom van een wereld waarin iedereen zichzelf kan zijn. Een gesprek over feminisme, financiële vrijheid, liefde en de moed om onze manier van samenleven opnieuw te bekijken.
